Wilde westen of moeras?

Wie is de eigenaar van cyberspace? Ik stelde die vraag in mijn vorige column, waarin ik ook uitlegde hoe je als retailer Repudo kunt inzetten voor grappige virtuele campagnes in de winkel van je grootste concurrent.

Iedereen die de afgelopen dagen de krant heeft gelezen weet dat cybercrime, cyberwar en cyberterror aan de orde van de dag zijn. De Hoge Raad concludeerde onlangs dat het ontvreemden van virtuele voorwerpen in een spelomgeving te zien is als diefstal. Op het web kun je naast muziek en films nu ook gemakkelijk e-books vinden. Alles wat digitaal is, is uitermate kwetsbaar. Voor een gebonden boek, een echte LP of een bioscoopavondje moet je toch de deur uit, maar voor een epub, een mp3 of een .mov ga je gewoon naar een torrent.

Momenteel kunnen gebruikers van de door de Amerikanen lamgelegde clouddienst Megaupload niet bij hun ‘data’, omdat de provider de serverruimte niet meer kan betalen. De betrokken hostingbedrijven kunnen zelfs beslissen de inhoud van die servers te wissen. Megaupload heeft 600 servers in eigendom bij het Nederlandse Leaseweb en huurt daar ook nog eens tientallen servers. Op die servers staat naast een hoop illegale rommel ook gewone legale content. Die legale content staat ‘in de cloud’: dat klinkt lekker trendy, innovatief en efficiënt. Maar ook bij de cloud is en blijft er sprake van een server, die gewoon ergens in een stad, in een gebouw staat. Toch begint dat cloudlandschap de laatste tijd meer op het wilde westen te lijken. Of op een zompig moeras, waarin je gemakkelijk wegzakt.

In real life kan het voorkomen dat je fiets gestolen wordt. Of dat je fiets per ongeluk is vastgeketend aan een andere fiets door een onoplettende rijwielbezitter. Of dat je iemand ziet rijden op jouw fiets, terwijl je twee dagen daarvoor online aangifte hebt gedaan. In grotere steden kun je soms je eigen fiets – of die van een ander – terugkopen voor een tientje. Bijvoorbeeld als je het geluk hebt dat je een junk in een steegje tegenkomt. In real life weet je zo ongeveer wel wat je kunt verwachten en je kunt je tegen verschillende vormen van diefstal verzekeren. En als het eng wordt, blijf je gewoon veilig binnen.

In cyberspace ligt dat anders. Omdat het internet steeds weer nieuwe toepassingen oplevert, zullen in cyberspace steeds weer nieuwe eigendomsvraagstukken ontstaan. Krijg je je foto’s terug als Facebook plotseling stopt met bestaan? Van wie is de kaartenbak die we bijna allemaal aanleggen met behulp van LinkedIn? En hebben we over een paar jaar nog overzicht waar al onze data zijn gebleven, nadat we te pas en te onpas apps hebben gedownload, gebruikt en weer hebben weggegooid? We maken ons wel druk over het gedrag van Facebook zelf, maar wat doet uw buurman eigenlijk met uw Facebook-gegevens? Of uw vrienden?

Voor bedrijven biedt ‘big data’ nieuwe mogelijkheden en is de cloud een mooi alternatief.

Voor consumenten wordt big data een mistig moeras en de cloud het wilde westen.

Erik Bouwer, 2 februari 2012